Absolut Sita*

เพิ่งกลับมาจาก Art Camp ที่พัทยา

เป็นค่ายส่งเสริมอัจฉริยะภาพทางศิลปะให้กับเด็กมัธยมต้น-ปลาย

โดยที่สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นคนจัด

แล้วทางคณะมัณฑนศิลป์ก็เป็นผู้ดำเนินการ มีอาจารย์คณะเราไปสอนน้องๆเกี่ยวกับศิลปะและการออกแบบ

เพิ่งรู้ว่าค่ายนี้มีมาหลายปีแล้ว แล้วก็ได้มาเป็น staff ให้กับงานนี้ครั้งแรก

มีดิชั้นกับรุ่นพี่ปี 2 ชั้นปีละประมาณ 10 กว่าคน รวมกันก็ 20 กว่าคน

staffจัดการกับงานน้องที่ได้รางวัล

งานนี้เด็กๆพี่มาเข้าค่ายต้องวาดภาพประกวด ความสามารถของน้องๆก็นับว่าไม่แพ้กันเลย

ผลงานน้องๆ

ภาพแรกที่น้องๆเข้ามาในห้องประชุม

ตอนเรียนสีน้ำช่วงบ่าย

เช้าวันที่สอง ช่วยกันคนละไม้ละมือทำงาน mix media (น้องกลุ่มดิชั้นเอง)

งานสำเร็จ...

นี่ตอนบ่าย...ไปทะเลกัน...บางคนก็เพิ่งจะมาทะเลครั้งแรกที่นี่....ดีจัง

ความสุขของ staff

ไม่ได้มาเที่ยวเปล่าๆนะ มาก่อกองทรายกัน ประชันฝีมือกันใหญ่เลย

น้องๆตั้งใจกันมาก แต่พอทำไปซักพัก น้ำเริ่มขึ้น พัดงานน้องไปหมดเลย

บางคนแอบเซ็ง...สงสารจัง...

สำเร็จแล้วเหลือแค่นี้....(ครึ่งตัว - -") ถ่ายร่วมกันกะน้องหน่อย

ความสุขของน้องๆ (จับ staffโยนลงทะเล)

ตอนดึกๆเอางานมาโชว์กัน

เช้าอีกวัน มาออกกำลังกายกัน

มาทำงานตัด พับ กรีด กระดาษ

บางส่วนจากงานน้องๆ

ตอนกลางคืนมีเซอร์ไพรซ์จากพวกเรา staff ด้วย แต่ไม่ให้ดู ฮ่าๆๆๆ (เพราะดิชั้นเป็นตัวแสดง)

แต่ก่อนเริ่มมันเกิดเหตุการณ์ระทึก

คือเราอยากขึ้นลิฟต์แก้วกันมาก มีดิชั้น ไอ้อ. และ ไอ้ป.

แล้วดิชั้นก็บ่นๆว่าอยากขึ้นไปดูชั้น 42 ซึ่งเป็นบนสุดของโรงแรม

ไอ้อ.เลยไซโคให้ดิชั้นกด ("กดดิวะ...ไอ้แสรด กด กด กด เออ นั่นแหละ")

พอลิฟต์ขึ้นไป เราก็ตื่นเต้นกันใหญ่ พัทยาตอนกลางคืนเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ วู้วๆๆๆ

พอถึงชั้น 42 เปิดปุ๊บ มืดสลัว มีแชนเดอร์เลียอันใหญ่ และก็มีผ้าขาวโยงๆ โคตรน่ากลัวเลย

เลยรับปิดลิฟต์....และกดลงทันที

แต่เอ๊ะ ทำไมไม่ลง

เอ๊ะ....

อ๊ะ....

ค้าง

ฮ่าๆๆๆ

ดิชั้นกะไอ้อ. หัวเราะกันใหญ่ ฮือๆ T_T ทำไงดี

เลยโทรไปบอกพี่จ. ให้บอกยามมาเปิดลิฟต์ที

5 นาทีแรก ดิชั้นกะไอ้อ.ยังขำอยู่...แต่ไอ้ป.ขำไม่ออก ด่าไอ้อ.ใหญ่เลย ฮ่าๆๆ

ผ่านไปซักพัก ดิอชั้นเริ่มเครียด ยามมาแล้ว โชคดีที่เค้าแง้มๆแล้วฉายไฟให้ดู

ลิฟต์ไม่ค้างครึ่งชั้น ยังอยู่ทั้งชั้น....

ซักพักใหญ่ๆ เลยบอกให้ไอ้อ.โทรไปสั่งเสียพี่จ. ว่าให้หาตัวแสดงแทน ฮ่าๆๆ

แต่พี่จ.บอกช่างมาแล้วมึง โอ้ววววววว ดีใจกันใหญ่

ช่างแงะประตูออกให้ พี่จ.นั่งอยู่ข้างหน้านั่นเอง ไอ้ป.ก็ด่าใหญ่เลย

ส่วนดิชั้นกะไอ้อ. ฮากระจาย

มาเล่าให้เพื่อนๆพี่ๆฟัง มีแต่คนขำ ฮ่าๆๆๆ (ไม่มีคนเป็นห่วงเลย - -")

ซนจริงๆ

ตัดมาที่บางส่วนจากการแสดงน้องๆ

ความสุขของ staff#2 เป็นวงดนตรีนะ ดูดีๆ ฮ่าๆๆ

ตอนเช้าน้องๆทำงานอีกชิ้น โดยอาจารย์เป็นคนสั่ง

ซึ่งมีทั้งโปรดัค และเครื่องประดับ หรือทำทั้งชุดก็ได้

ให้เวลากันทั้งวันไปเลย

น้องๆตั้งใจกันทำมาก แถมยังพรีเซนต์เก่งอีกตังหาก

ตกกลางคืน...คืนสุดท้าย...เป็นงานบายศรีสู่ขวัญ

ให้อ.มาผูกข้อมือน้องๆ

ภาพสุดท้ายของคืนนั้น

แต่ว่า...ยังมีอีกนะ...แต่กล้องน้องเค้าน่ะ เพราะคืนนั้นดิชั้นเหมือนดาราเลย ฮ่าๆๆ

มีแต่เด็กมาถ่ายรูปขอลายเซนต์ รู้สึกดีมากๆ

เช้าวันสุดท้ายก็ใจหายนะ...ไม่ต้องตื่นเช้ามาอาบน้ำ...ดูแลน้องๆอีกแล้ว...

ไม่ต้องมาเคาะห้องน้องตอนกลางคืน....ดูว่ามันหลับรึยัง

ไม่ต้องมาคอยดูแลมันตอนทำกิจกรรมอีก

ไม่ต้องคอยต่อล้อต่อเถียง...แรง...ฮ่าๆ ชื่อกลุ่ม

แต่ว่า...ไม่คิดว่าเวลา 5 วัน จะเร็วขนาดนี้...

มีความสุขจัง...

คิดถึงน้องๆนะจ๊ะ

จุ๊บ จุ๊บ