Absolut Sita*

จากเอนทรี่ที่แล้ว...ดิชั้นได้คำตอบจากเพื่อนที่มหาลัย

เมื่อดิชั้นบอกมันว่า "มีคนบอกว่ากูเปลี่ยนไปว่ะ กูสบถมากขึ้น...แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน....(บลาๆๆ)"

มันได้ถามดิชั้นกลับว่า "แล้วมึงพูดกับผู้ใหญ่มั้ยล่ะ?"

ซึ่งคำตอบมันก็แน่อยู่แล้วว่า "ไม่"

มันก็เลยบอกว่า

"แค่นี้ก็พอแล้ว แค่มึงคารพผู้ใหญ่ อยู่กับเพื่อน เป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้น

ถึงแม้ว่ามึงจะสบถซักแค่ไหน แต่กับพ่อแม่มึงไม่ทำก็พอ ไม่เห็นจะต้องซีเรียสเลย

มันดีกว่าที่มึงจะต้องมานั่งพูดเพราะแล้วใส่หน้ากากเข้าหากัน"

เป็นคำตอบที่ค่อนข้างจะจริง ถึงแม้ใครจะรับไม่ได้กับความเปลี่ยนแปลงของตัวเราเอง

แต่ "เราก็คือตัวเรา" อยู่ดี

แต่...ก็ไม่ได้ใหhน้องๆหนูๆอยากจะพูดคำหยาบ หากคุณเป็นคนดีอยู่แล้ว

แถมพูดเพราะเพราะคุณเป็นอย่างนี้ของคุณอยู่แล้ว ก็ไม่ได้ว่าอะไร จงทำดีต่อไปเถอะค่ะ ^^

ต่อไปนี้ อาจไม่ได้เป็นตัวอย่างที่ดี แต่ก็เป็นสิ่งที่ดิชั้นได้รับจากเพื่อนๆที่มหาลัยเท่านั้น

เรื่อง "การพูดคำหยาบ" หรือ "พูดเพราะ" ดิชั้นคิดว่ามันอาจไม่จำเป็น สำหรับการเป็นเพื่อนกัน

มองข้ามไป แต่มองว่าสิ่งที่เป็น "ตัวตน" ของเค้านั้น เป็นอย่างไร จะดีกว่า

เพื่อนดิชั้นหลายคน พูดคำหยาบ ซึ่งดิชั้นก็ไม่ได้ถือสาอะไร

บางคนมันพูดอะไรเล่นๆ แต่อาจรุนแรงสำหรับคนที่ไม่รู้ว่าเรา "พูดเล่นๆ" กันจริงๆ

รวมไปถึง การใช้ชีวิตของมันที่ค่อนข้างโลดโผน...(ยกตัวอย่าง กินเหล้า...บลาๆๆ)

แต่จริงๆแล้วมันเป็นคนดีคนหนึ่ง เป็นคนรักเพื่อน รักพ่อแม่ เอาตัวรอด

แล้วก็ไม่ทำร้ายใคร แถมบางทีมันก็ทำงานดีด้วยซ้ำ

ซึ่งนี่ก็คือคนๆนึงในสังคม ที่เค้ารู้จักการใช้ชีวิตไม่ใช่เหรอ?

บางครั้ง ดิชั้นนั่งคุยกะพวกมัน แล้วรู้สึกว่า เออ! ไอพวกนี้มันก็มีความคิดเหมือนกัน

อย่างตอนที่ดิชั้นเฟลเรื่องเกรด ดิชั้นคุยกะ เพื่อนดิชั้นคนนึง ซึ่งมันกำลังแฮปปี้กับเกรดอย่างสุดๆ

มันได้น้อยกว่าดิชั้น มันบอกว่า "กูไม่คิดที่จะแข่งกับใครอยู่แล้ว กูได้แค่นี้กูก็พอใจแล้ว"

เพราะที่ผ่านมา มันก็ ตกๆผ่านๆ มาตลอด ก็ทำให้ดิชั้นรู้สึกว่า "ไม่เห็นจะต้องแข่งกับใครเลย"

ดิชั้นคิดว่า ไอคนแบบนี้แหละ ที่มองมันแค่ "เปลือกนอก" ไม่ได้

ดิชั้นไม่ได้ว่าใครที่เรียบร้อย แต่ว่าบางที คนที่ใช้ชีวิตโลดโผนอย่างพวกมัน ก็เจออะไรมาเยอะพอดู

มันสามารถเอาตัวรอด และใช้ชีวิตในสังคมอย่างมีความสุข และเข้าใจ นั่นก็เจ๋งแล้ว

บางคน เจอเรื่องแค่นิดเดียว ก็รับไม่ได้แล้ว นั่นแสดงว่า "ไม่แข็งแกร่งพอ" (เช่นที่ดิชั้นเฟลเรื่องเกรด-*-)

แต่พอผ่านไป เราเจออะไรหนักกว่านี้ เรื่องเพียงเท่านี้ ก็เป็นเรื่อง "นิดเดียว" เท่านั้น

แค่คุณทำใจรับมันได้รึเปล่าแค่นั้นเอง

แล้วดิชั้นก็คิดได้ว่า...

"ความเปลี่ยนแปลง ก็เป็นบททดสอบความแข็งแกร่งอย่างหนึ่งของคน"

หากความเปลี่ยนแปลงนั้นเลวร้าย คนที่เข้มแข็งจะผ่านมันไปได้ แม้ยากลำบากสักแค่ไหน

เพราะเขาทำใจยอมรับมันได้ และใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งนั้นอย่างมีความสุข

ตอนนี้ดิชั้นรับเรื่อง "เกรด" ได้แล้ว และคิดว่าจะต้องเอาใหม่เทอมหน้าแน่ๆ...

สู้ๆ!

ป.ล.ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รับฟัง (อ่าน) ค่า ^^