แล้วแต่อารมณ์

เกิดอาการหน้ามืดแต่เช้า

*ขอเท้าความตั้งแต่...เมื่ออังคารที่แล้ว

  ดิฉันได้ไปเจาะหูค่ะ (ครั้งแรก) อูย....ตอนนั้นไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่ มันเป็นความเจ็บปวดที่ทนได้

แต่พอหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปก็นึกว่ามันหายแล้ว เลยลองเอาออกดู ปรากฏว่า...มันมีเลือดไหลออกมาซิบๆ เลยคิดจะใส่เข้าไปใหม่

มันใส่ไม่ได้...

แล้วอยู่ๆ อาการคลื่นไส้ก็บังเกิดขึ้นมาซะงั้น...ในหูได้ยินแต่เสียงวี้ๆๆๆๆๆๆ

เหมือนคลื่นความถี่ที่ทำให้หน้ามืด

รอบๆตัวเริ่มเบลอ เหมือนมองอะไรไม่เห็น

ยังมีสติล้มตัวนอนหงายบนเตียง

หายใจลึกๆ เผื่ออาการจะดีขึ้น

ตอนนั้นอยู่คนเดียว

กลัวเหลือเกิน

ถ้าเราเป็นอะไรไปล่ะ

ยังไม่ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเลยนะเว่ย!

อา.....โลกยังหมุนติ้วๆอยู่...

พยายามลุกจากเตียง...

ฮึด! ลุกขึ้น...

ไปหายาดมที่ห้องแม่

ไม่มี...

ไม่เป็นไร

ค่อยยังชั่วแล้ว

ตอนนี้ก็..ยังมีอาการเหล่านั้นค้างๆอยุ๋บ้าง

มือยังสั่นๆอยู่...

กินข้าวแล้วก็...ดีขึ้น

อา...

มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมานเหลือเกิน